Oplossingsstrategieën

CATAPA streeft ernaar dat ook ecologisch verlies op lange termijn in economische kosten-batenanalyses van mijnbouwprojecten op te nemen. De vraag moet gesteld worden: "Wat kost mijnbouw aan een land?". Om deze denkoefening te maken moet er zeer casegericht worden gewerkt.

In het Noorden kan er wel een generalistische oplossingsstrategie voorop worden gesteld:
In de eerste plaats zullen er minder metalen moeten gebruikt worden. Het ontginnen van mijnen die amper metalen bevatten (bv. goudmijnen met minder dan 0.001% goud) is slechts een dure manier om de noodzakelijke gedragswijziging voor een zeer korte periode uit te stellen. Deze inefficiënte mijnpraktijken zijn duur in economische termen, maar dragen een gigantische ecologische en sociale kost met zich mee. CATAPA is van mening dat de investeringen in deze mijnbouwpraktijken vanuit het Noorden zo snel mogelijk moeten dalen.

Tegelijk met deze desinvesteringen, zal er efficiënter moeten worden omgegaan met de reeds ontgonnen metalen. Een investeringsshift zal moeten plaats vinden van investeringen in mijnbouw, naar investeringen in het in omloop houden van de reeds ontgonnen metalen, o.m. via recyclage en ecodesign.

Tot deze shift naar een circulaire economie, waarin afval de bron is van grondstoffen i.p.v. mijnen, compleet is, kan enkel verantwoorde mijnbouw een middel zijn om aan de grondstoffenvraag te voldoen. Hierbij is het onontbeerlijk dat casegericht wordt beschouwd op welke manier er aan mijnbouw kan worden gedaan, en dat de omwonenden steeds de eindbeslissing hebben over het al dan niet aan mijnbouw doen in hun regio. Bovendien zullen er steeds no-go zones blijven bestaan voor mijnbouw.