{"id":21991,"date":"2021-08-04T11:31:35","date_gmt":"2021-08-04T09:31:35","guid":{"rendered":"https:\/\/catapa.be\/?p=21991"},"modified":"2021-08-25T10:51:10","modified_gmt":"2021-08-25T08:51:10","slug":"the-right-to-say-no-webinar-inzichten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/catapa.be\/nl\/the-right-to-say-no-webinar-inzichten\/","title":{"rendered":"Het ‘Right to Say No’: Inzichten en Ervaringen in de Globale Strijd tegen Mijnbouw"},"content":{"rendered":"

[vc_row][vc_column][vc_column_text]WEBINAR:<\/p>\n

Het ‘Right to Say No’: Inzichten en Ervaringen in de Globale Strijd tegen Mijnbouw<\/h1>\n

4 Augustus 2021<\/p>\n

Vorige week verkende <\/span>The Thematic Social Forum on Mining and Extractive Economy<\/span><\/i><\/a> het \u201cRight to Say No\u201d tegen mijnbouwprojecten over de gehele wereld tijdens een globale webinar.\u00a0 Sprekers van vier verschillende continenten werden uitgenodigd om hun inzichten en ervaringen te delen rond het Right to Say No \/ het Recht om Nee te Zeggen (RTSN) vanuit hun eigen context.<\/span>[\/vc_column_text][vc_raw_html]PGlmcmFtZSB0aXRsZT0iWW91VHViZSB2aWRlbyBwbGF5ZXIiIHNyYz0iaHR0cHM6Ly93d3cueW91dHViZS5jb20vZW1iZWQvZ1dnblc0VUxqM2MiIHdpZHRoPSI1NjAiIGhlaWdodD0iMzE1IiBmcmFtZWJvcmRlcj0iMCIgYWxsb3dmdWxsc2NyZWVuPSJhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4iPjwvaWZyYW1lPg==[\/vc_raw_html][vc_column_text](<\/span><\/strong><\/a>Je kan de volledige webinar op youtube hier<\/a> bekijken)<\/span>.\u00a0<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

Allereerst was Farai Maguwu van Zimbabwe (Centre for Natural Resource Governance <\/span>– <\/span>CNRG<\/span><\/a>) aan het woord, gevolgd door Aung Ja van Burma, Hal Rhoades van Noord-Europa (Yes to Life No to Mining \u2013 <\/span>YLNM<\/span><\/a>) en Karina uit Brazili\u00eb (Movement for Popular Sovereignty in Mining – <\/span>MAM<\/span><\/a>).<\/span>
\n<\/span>
\n<\/span>Het Right to Say No<\/em> is nog nooit zo relevant geweest. In de naam van economische groei verzoorzaken mijnbouwprojecten overal ter wereld vernieling en vervuiling. Natuurlijke hulpbronnen worden geplunderd en lokale gemeenschappen ervaren de negatieve impact. Mensen raken de toegang tot proper water en vruchtbaar land kwijt, wat gevolgen heeft voor hun levensonderhoud, gezondheid en welzijn. De kloof tussen rijk en arm, degenen die profiteren van het extractivistische\/kapitalistische model en degenen die eronder lijden, wordt steeds groter. Dit in een wereld waar nog nooit zo veel rijkdom en overvloed is geweest. Bovendien is er de urgente realiteit van klimaatverandering, waarbij dit model de grenzen van onze planeet overschrijdt.<\/span><\/span><\/p>\n

Daarnaast merken we ook de weerstand op van lokale gemeenschappen die het ‘Right to Say No’ opeisen op deze extractivistische activiteiten. Tijdens de webinar werden casestudy’s uit Afrika, Azi\u00eb, Europa en Zuid-Amerika werden gepresenteerd, waarin dit Recht om Nee te Zeggen het focuspunt was binnen deze collectieve strijd tegen mijnbouw.<\/span>[\/vc_column_text][vc_single_image image=”22004″ img_size=”full” alignment=”center”][vc_column_text]Het is niet nodig om het wiel helemaal opnieuw uit te vinden in onze gemeenschappelijke strijd.<\/span> Ook al zijn er verschillende contexten waarmee we rekening dienen te houden, toch kunnen we zoveel leren van elkaars strijd en elkaars overwinningen en deze toepassen op onze eigen situatie.<\/span> Zoals Hal opmerkte tijdens zijn bijdrage, bestaat er momenteel geen echt ‘Right’ to Say No. Dit is iets waar we zelf voor opkomen, niet iets waar we al aanspraak op kunnen maken (nog niet).<\/span><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Historische context<\/span><\/h2>\n

Veel mijnbouwprojecten zijn een uiting van de historische greep van de koloniale machten en de buitenlandse invloed.<\/span> Landen met een koloniaal verleden – bijvoorbeeld het VK, waar veel van deze grote mijnbouwbedrijven zijn gevestigd – zijn dezelfde die nu druk zetten voor meer extractieprojecten.<\/span> De winst van deze projecten krijgt haar eindbestemming in de zogenaamde ‘ontwikkelde landen’, de voormalige kolonisatoren, en niet in de landen waar deze grondstoffen net thuis horen.<\/span> Bovendien is Europa ook nog eens de grootste consument van mineralen en energie.<\/span> Of ze nu direct betrokken zijn of niet, het zijn deze landen die ervan profiteren, terwijl de landen in het Globale Zuiden, waar deze projecten plaatsvinden, degenen zijn die worden uitgebuit.<\/span><\/span><\/p>\n


\n<\/span>Huidige context<\/span><\/h2>\n

Vanwege repressieve of militaire regimes is er in bepaalde landen het probleem van een beperkte democratische beweegruimte.<\/span> Farai en Aung Ja getuigden over de strijd waarmee mensen en gemeenschappen worden geconfronteerd in Zimbabwe en Birma respectievelijk.<\/span> Machthebbers werken hand in hand met bedrijven en investeerders uit verschillende landen (Australi\u00eb, India, China, Bulgarije, VK,…) tegen de belangen van hun eigen bevolking.<\/span> De mensen en gemeenschappen\u00a0 riskeren ontzetting van hun land en geweld of straffen als ze opkomen voor hun rechten.<\/span> Daarnaast vormt de huidige Europese Green Deal ook een groot probleem omdat het de uitbreiding van de mijnbouw zal aanmoedigen en ondersteunen (lees meer daarover hier<\/a>).<\/span><\/span>[\/vc_column_text][vc_column_text]<\/p>\n

Common Ground<\/span><\/h2>\n

We moeten pluralistisch zijn en afzien van een “one size fits all”-benadering (wat tevens een extractivistisch, kapitalistisch idee is) – voor elke situatie is er een specifieke context.<\/span> De RTSN-beweging is een heterogene verzameling van organisaties, mensen en culturen.<\/span> Maar in de verscheidenheid van organisaties zijn er toch gemeenschappelijke\/verbindende elementen terug te vinden \u00a0(afgeleid uit de presentatie van Hal):<\/span><\/span><\/p>\n